Biz millet olarak en zor zamanlarda hep bir oluruz. Bunun en yakın örneğini 6 Şubat depremde yaşadık. Daha önce de yazım da yer vermiştim. Evimizin oraya iki tır gelmiş. Depremzedelerin acil ihtiyacı olan malzemeler toplanıyormuş. İnanın abartmıyorum dakikalar içinde o iki tır dolar mı? Dolduğu gibi yola çıkmış. Siyasi farklılıklarımız da olsa, inançsal farklılıklarımızda olsa bu dile getirmek bile ayıp sayılır bizde. Evet bizde ayıp sayılır böyle şeyler. Verdiklerimizi bile söylemekten hicap duyarız. Birde utanma duygusu olmayan bir kesim var Türkiye’de. Azınlık olsalar da sesleri çok çıkar bunların. Kendilerinden başkasını tanımayan, saygı duymayan, “Çobanın oyu ile benim oyum aynı mı?” diyen bir kesim.  O süreci hatırlayınız. Cenazelerimiz bile toprağın altındayken siyaset peşinde koşan, Suriyeliler üzerinden faşist söylemler geliştiren, “baraj patlamış” diyerek halkı paniğe sevk eden, “bu iller AK Parti’ye oy verenler” diyerek dalga geçen ve dahası. İşte bu zihniyetin devleti aciz gibi gösterip birilerini kahramanlaştırıyorlardı. Bu kahramanın! yapılan araştırmada Türkiye’nin en güvenilir kişisi seçilmesi de ayrıca iyi bir piar çalışmasıydı. Tabi araştırmanın kiminle ve nerede yapıldığı hiçbir zaman bilinmez. Sadece inanmak düşer bu kesime. “Koskoca devlet bile” diye başlayan art niyetli cümleleri sıralamaktan hiç geri durmadılar. Şimdilerde “kandırıldık” nidaları atıyorlar. Tarihin en büyük yolsuzluğuna aday bir süreç yaşanıyor. Oysa daha önce de buna benzer dolandırıcılık suçlamasıyla tutuklanmış ve 9 ay hapis yatmış birini parlatıp yine milletin karşısına çıkaran bunlar değil miydi?  Azgın azınlığın gazına gelip yine hüsrana uğrayan kesime de gerçekten üzülüyorum. Hep yanılmak, hep kandırılmak, hep mağlup olmak insanın psikolojisini de bozar. Çok şükür hep devletime güvendim. Hep devletimin yanında, arkasında oldum. Evet zaman zaman hatalar, yanlışlar olabilir ama asla su istimal yapıldığını düşünmedim. Bugün devletimin yüzbinlerce evi depremzedelere teslim ettiğini gördükçe gurur duyuyorum. Eyvallah…