Savaş ve kaosun hiç eksik olmadığı Ortadoğu’da bir krizin daha kapısı aralandı. İsrail’in sürekli Lübnan, Filistin, Suriye ve İran’a yaptığı saldırılarla bölgede istikrarı, huzuru ve barışı bozması bölgede yeni bir savaşın başlatmasına neden oldu. ABD’nin, Irak’ı kimyasal silah bahanesiyle ne hale getirdiğini biliyoruz. Bu kez nükleer silah bahanesiyle İran’a bomba yağdırıyor. İsrail’de bahçe köpeği gibi zaten bu fırsatı bekliyordu. İran zor durumda. Dini liderleri, komutanları öldü.  İçerde birliği sağlayamayan bir İran ne kadar dayanabilir? İslam dünyasında mezhepçi anlayışıyla hiçbir destek bulamayan İran “biz ne yaptık?” diye sordu mu kendisine. Evet İran İslam dünyası içinde iyi bir sınav vermedi. Mezhepçilik yaparak ve bunun için Müslüman kanı dökmekten de geri durmadı. Tüm bunlara rağmen içimize sinmiyor. Her ne kadar İran’a bakışımız olumsuz olsa da en kötü İran’ın en iyi batıdan daha evla olduğunu biliriz. Binlerce masuma alçakça bomba yağdıran ABD ve İsrail  ortaklığına karşı elbette İran’ın yanında duracağım. Rejimi yada fikrini savunduğum için değil karşısında dünyanın en alçak 2 ülkesi olduğu için. İran dışında yaşayan İranlıların ülkelerine bombalar yağarken attıkları sevinç çığlıkları utanç verici. Katledilen kendi halkı, bombalarla evi yıkılan, canı giden kendi milleti. Bunu idrak edemeyecek kadar demek ki şuurlarını kaybetmişler. Peki rejim değişirse ne olur? Kolay kolay değişeceğini düşünmüyorum ama bundan daha iyi olmayacağını az çok biliyoruz. ABD’nin derdi rejim değil. Belki de epstein kepazeliğinin üstünü örtmek içindir. Küçücük çocuklara yapılan ahlaksızlığı yine küçücük çocukları öldürerek kapatabilir bu aşağılık zihniyet. Kim bilir! Eyvallah…