Müzik ve edebiyat gibi farklı alanlarda kullanılan "çok sesli" terimi, temelde birden fazla bağımsız sesin veya unsurun uyumlu bir şekilde bir araya gelmesini ifade eder.
En yaygın kullanıldığı alanlar şunlardır:
1. Müzikte Çok Seslilik (Polifoni)
Müzikte çok seslilik, birden fazla melodinin veya sesin aynı anda, birbirine karıştırılmadan ve her birinin kendi bağımsızlığını koruyarak tınlamasıdır.
-
Polifoni: Her sesin ayrı bir ezgisi vardır (Örn: J.S. Bach'ın eserleri).
-
Hormoni: Bir ana melodi vardır ve diğer sesler onu destekler (Örn: Koro veya orkestra eserleri).
-
Türk Müziğinde: Geleneksel Türk müziği genel olarak tek sesli (monofonik) bir yapıya sahipken, Cumhuriyet dönemiyle birlikte Batı müziği teknikleriyle harmanlanan "Çağdaş Türk Müziği" çok sesli bir yapıya bürünmüştür.
2. Edebiyatta Çok Seslilik (Polifonik Roman)
Mihail Bahtin tarafından ortaya atılan bu kavram, bir eserde yazarın sesinin tek hakim ses olmaması durumudur.
-
Karakterlerin her biri kendi dünya görüşüne, diline ve mantığına sahiptir.
-
Yazar, karakterleri kendi kuklası gibi oynatmaz; her karakter yazar kadar özgür bir "ses" olarak var olur.
-
Dostoyevski, polifonik romanın en büyük ustası kabul edilir.
3. Toplumsal Anlamda
Demokrasi ve sosyoloji bağlamında "çok seslilik", bir toplumda farklı fikirlerin, inançların ve bakış açılarının özgürce ifade edilebilmesi ve bu çeşitliliğin bir zenginlik olarak kabul edilmesidir.
Doğru Cevap: D Polifonik
Kaynak: Haber Merkezi
Son dakika gelişmelerden anında haberdar olmak için WhatsApp haber kanalımıza katılın.
Gelişmelerden zamanında haberdar olmak istiyor musunuz? Google News’te KONHABER'e abone olun.